Gatunek	Sznaucer średni
Wiek	Lat: 9
Płeć	Pies
Pochodzenie	Mieszane

Kontakt z dziećmi	Tak	Szkolenie	Podstawowe
Metryki PZK	-	Rodzice wolni od dysplazji	Tak
Szczepienia podstawowe	Tak	Odrobaczone	Tak
Tatuaż	-	Chip	-
Kastrat	-	Data urodzenia	-

Jesień przyszła niespodziewanie wraz z pierwszym siwym włosem na zawsze czarnej bródce Psa. Po przebudzeniu trudniej było wstać – ale Pan już czekał ze smyczą. Poranny spacer, tak zawsze przez niego lubiany, przestał być przyjemny, gdy kości bolały i nie starczyło sił na gonitwy z innymi psami. I wtedy Pies zrozumiał, że oto nadeszła jesień jego psiego życia. Trochę się tym zmartwił – zawsze przecież był tak pełen sił, zawsze tak lubił bawić się i biegać – teraz zbyt szybko dopadało go zmęczenie. Ale przecież miał swojego Pana! Jego bliskość wystarczy, by pogodzić się ze zmianami.

Pan też zauważył, że Pies już nie jest tym pięknym, energicznym towarzyszem, którym był dla niego jeszcze niedawno. Nie spodobało mu się to. Stary pies to same kłopoty – myślał - choruje, marudzi i nie jest już taki piękny jak kiedyś. Nie takiego psa chciałem.

I tak rozeszły się drogi Pana i Psa. Pies długo patrzył za oddalającym się samochodem. Dlaczego teraz został sam? Przecież Pan nigdy go nie zostawiał. Może się pomylił? Chciał biec za samochodem, wołać Pana, ale nie miał sił. Był tylko słabym, starym, nikomu nie potrzebnym psem…

Pies długo błąkał się po nieznanej okolicy. Bródka posiwiała, sierść skołtuniła się i wyblakła, boki zapadły się. Samotnie przemierzał kolejne ulice w nadziei, że gdzieś spotka Pana. Niestety…

Do Psa uśmiechnęło się jednak pewnego dnia szczęście. Dzięki dobrym ludziom trafił w miejsce, gdzie znów mógł czuć się bezpiecznie. W Azylu pod Psim Aniołem dostał pełną miskę i ciepłą budę. W końcu znów miał kogoś, kto podrapał go za uchem i powiedział kilka miłych słów. Pies odżył. Zaczął się uśmiechać. Czasem zdarzały się krótkie spacery z wolontariuszami – z radości biegał wtedy jak młody psiak. Widział też, jak po jego psich kolegów przyjeżdżają różni ludzie i zabierają ich ze sobą. Po mnie też ktoś przyjedzie – myślał – Znów będę miał dom!

Ale miesiące mijały, a do Psa nikt nie przyjeżdżał. Pies uśmiechał się coraz rzadziej. Prawie nie wychodził z budy, gdzie przesypiał kolejne dni. Na spacerach szedł powoli przy nodze opiekuna ze zwieszona smętnie głową. Nie witał już radośnie ludzi przyjeżdżających do schroniska – wiedział, że nie przyjechali po niego…

Pies ma na imię Cygan. Został znaleziony w maju, gdy błąkał się po warszawskich Bielanach. To piękny, średniej wielkości mieszaniec sznaucera i pudla. Niestety, ma bardzo małe szanse na znalezienie domu – to starszy pies, ma ok. 9 lat i nie najlepsze zdrowie. W schronisku powoli traci nadzieję i popada w coraz głębszą depresję. Gaśnie…

Azyl pod Psim Aniołem
Warszawa – Falenica
Tel.: Informacja dostępna po zalogowaniu Mail: Informacja dostępna po zalogowaniu