AukcjeZwierzat

Chondromalacja rzepki.

Chondromalacja rzepki to inaczej choroba tkanki chrzęstnej; jej spulchnienie a dodatkowo powstawanie się w niej wszelkiego typu ubytków. Wystawione na tę przypadłość są głównie młode osoby od siedemnastego r.ż do dwudziestu kilku lat. Bardzo rzadko rozpoznaje się ją u małych dzieci. Chondromalacja rzepki występuje w obrębie stawu rzepkowo- udowego i tyczy się tkanki chrzęstnej rzepki, która zakrywa kość od środka. Z tego powodu, że rzepka ulokowana jest pod tak zwanym ścięgnem mięśnia czworogłowego uda, każde spięcie tego mięśnia sprawia jej ruch. Stąd również u osób cierpiących na to schorzenie dźwięk chrupania przy robieniu przysiadów.

Stan zapalny, który jest pierwszym etapem, który nabiera siły przy chondromalacji, oczywiście nie lubi ruchu. Ze względu na to też ból, pojawiający się w okolicy rzepki podczas wykonywaniu czynności, które zasygnalizowałam, może stanowić 1-szy alarm o tym, że struktura tkanki chrzęstnej rzepki nie jest niestety w takim stanie, w jakim powinna być. Wraz z ubiegającym czasem znajdujący się tam stan zapalny sprawi rozmiękanie chrząstki a nawet jej wycieranie. Etap zaawansowany to już często zwyrodnienie w stawie rzepkowo-udowym, oraz wyraźne ograniczenie zakresu poruszania się rzepki. 1-wszym objawem tego schorzenia częstokroć może być nieprzyjemne uczucie przodu kolana i dźwięk chrupania przy wykonywaniu rozmaitych czynności dnia codziennego, o czym już wspomniałam, takowych jak przykładowo robienie przysiadów. Można także zauważyć opuchliznę po przepracowaniu kolana. U niektórych osób kłopot kończy się po nieco dłuższym odpoczynku, nie znaczy to natomiast, że można go ignorować.

Za każdym razem, gdy coś w funkcjonowaniu naszego układu ruchu nas zaczyna niepokoić, warto natychmiast zgłosić się do rodzinnego lekarza, lub do lekarza ortopedy. Powodem tego schorzenia może częstokroć być upadnięcie bezpośrednio na rzepkę, po prostu uderzenie się w rzepkę z wielką mocą ale też nadwaga czy również niewłaściwie przeprowadzony trening. Leczenie polega przede wszystkim na farmakoterapii a także dopasowanym w sposób indywidualny programie rehabilitacji. Należy także wziąć pod uwagę zrzucenie kilku zbędnych kilogramów, jeśli zajdzie tego typu konieczność.

PĘKNIĘCIE ŁĄKOTKI
Jeżeli przyjrzymy się stawom kolanowym będziemy mogli zauważyć, że nie wykonują one zbyt wielu ruchów. Zginanie, prostowanie, ruch rotacyjny. To wszystko. Albo przeciwnie. Aż tyle bo, w szczególności jeżeli rozchodzi się o uginanie a także prostowanie, ruchy te wykonujemy praktycznie cały czas. W momencie gdy chodzimy, biegamy, klękamy… Staw kolanowy naprawdę nie ma z nami łatwo. Łąkotki, chociaż są niezwykle elastycznymi oraz odpornymi na częste przygniatanie tkankami, oczywiście nie są niezłomne, bo żadna nawet najmniejsza tkanka znajdująca się w naszym organizmie taka nie jest. Łąkotki, z powodu swojego położenia pomiędzy kością udową a piszczelową mają na celu m. in. przyhamowywać wstrząsy np. w trakcie biegania, stabilizują nasz staw kolanowy, i przenoszą ciężar ze stawów umiejscowionych wyżej na stawy, które są umiejscowione nieco niżej.

Do uszkodzeń stawów dochodzi bardzo często w trakcie uprawiania sportu, np. jazdy na snowboardzie czy gry w piłkę. Pęknięcie łąkotki może być także spowodowane zwykłym przysiadem lub nałożeniem się niewielkich urazów, które powstawały od jakiegoś czasu. Nagły ból kolana od środka lub z boku, narastający w trakcie wysiłku fizycznym albo od razu po, może świadczyć o pęknięciu 1dnej z łąkotek. Ruch w stawie kolanowym jest wtedy znacząco zmniejszony a po pewnym czasie zauważyć będzie można opuchliznę. Normalnym objawem przy pękniętej łąkotce jest również usłyszenie trzasków w stawie a oprócz tego uczucie jego chwiejności.

Rodzaj pęknięcia specjalista ortopedii diagnozuje w trakcie badania USG kolana lub MRI. Jeśli obszar pęknięcia nie jest większy niż 5 milimetrów wówczas starcza leczenie zachowawcze: unikanie przeciążenia stawu i wypoczynek. Etap odbudowy trwa przeważnie parę tyg. Jeśli uszkodzenie jest bardziej zaawansowane, lekarz przepisze leczenie operacyjne, które w każdym przypadku jest o wiele bardziej dla nas opłacalne, ponieważ posiadamy większą pewność, iż znów do urazu nie dojdzie tak szybko, co częstokroć może się wydarzyć po odbyciu wyłącznie leczenia nieinwazyjnego. Po paru tygodniach powinno się rozpocząć fizjoterapię, która umożliwi szybciej powrócić do stanu sprzed pęknięcia łąkotki.

Dobrze dostosowany program rehabilitacji jest w stanie zdziałać ogromne cuda, jeśli chodzi o powrócenie do dawnej formy. Dwa typy przypadłości stawu kolanowego. Dwie postaci kłopotu, jakim jest niezdolność stawu kolanowego do prawidłowego funkcjonowania w codziennym życiu. Każdy z nich dokładnie tak samo potrafi skutecznie utrudnić zwyczajne codzienne czynności, do których wlicza się bez wątpienia chodzenie. Nie podlega wątpliwości, że kolano to jedna z najistotniejszych części ciała każdego z nas. Należy zadbać o to, aby zachować jego sprawność jak najdłużej, dlatego zachęcam, by do lekarza wybrać się, kiedy tylko coś nas zmartwi, aby nie było za późno.

Zobacz więcej: pęknięcie łąkotki